Vrouwen in een mannenwereld: de Leeuwinnen van Van Ameyde Waarderingen, Hanneke Schroten

Over vrouwen, sport en werk

Leestijd: 4 minuten

Nieuws & blog Blog Vrouwen in een mannenwereld: de Leeuwinnen van Van Ameyde Waarderingen, Hanneke Schroten

Vrouwen in een mannenwereld: de Leeuwinnen van Van Ameyde Waarderingen, Hanneke Schroten

Hanneke Schroten

Rentmeester NVR - Taxateur

Leestijd:4 minuten
18 juli 2019 - In het teken van het WK damesvoetbal in Frankrijk gaan we in gesprek met andere dames in een typische mannenwereld: vrouwelijke rentmeesters. Terwijl onze Oranje Leeuwinnen inmiddels met de zilveren medaille terug in Nederland zijn, vertellen zes Leeuwinnen van Van Ameyde Waarderingen over hun ervaringen in het rentmeestersvak. Deze wereld staat nog altijd als een wat grijze en conservatieve mannenwereld te boek. Klopt dat beeld eigenlijk wel? Voor het zesde en laatste gesprek gaan we aan tafel met Hanneke Schroten, werkzaam bij Van Ameyde Waarderingen in Zwolle.

Wat is je achtergrond en waar kom je vandaan?
Hanneke denkt even kort na voordat ze antwoordt: “Ik ben geboren in Hattem, woon er nog steeds en wil er ook niet weg.  Het bevalt me daar en goed is goed. Ik ben opgegroeid in het buitengebied, in de uiterwaarden van de IJssel. Dat is echt een perfecte omgeving als je jong bent; je hebt alle vrijheid en kan helemaal je eigen gang gaan. We hadden zowel de bossen voor het bomen klimmen als weilanden om in rond te struinen om ons huis. Af en toe trad de IJssel buiten haar oevers en dan woonden we ineens aan het water. Mijn opa heeft er vroeger samen met zijn broer een boerderij gehad maar mijn vader heeft dat begin jaren tachtig niet overgenomen. Het is nu een woonhuis met een mooi stuk land en een oude schuur waar ik mijn hobby kan uitoefenen: paarden. Ik kom er nog dagelijks voor mijn twee paarden en de pony. Deze prachtplek heeft zeker de basis gelegd voor het werk dat ik nu doe.” Er wordt aan de deur geklopt en gemeld dat de lunch is gearriveerd. Hanneke neemt een korte pauze voordat ze vervolgt: “Mijn vader is nu met pensioen maar heeft in het bankwezen gewerkt. Mijn moeder heeft vroeger in de zorg gewerkt maar is daarmee gestopt toen de kinderen kwamen. Ik heb één broer die vroeger wel fan van was van landbouw en tractors, maar nu helemaal niet meer. Hij woont al jaren in Amsterdam. Hij is erg reislustig en gaat de hele wereld over, zelf heb ik die behoefte niet.” Met een glimlach: “Zowel mijn broer als mijn vader en moeder hebben veel gevoetbald, ik was degene die ging paardrijden.” Afsluitend: ”Ik woon sinds 2012 samen met mijn vriend die ik tijdens mijn studie op de HAS heb leren kennen. Hij is werkzaam als directeur bij het Recreatieschap West-Friesland. Zijn werk en mijn werk hebben best veel overeenkomsten; zij beheren verschillende terreinen en kopen en verkopen soms eigendommen. Dat is toch super leuk om het thuis met elkaar daarover te kunnen hebben?”

Hoe ben je in de rentmeesterij terechtgekomen?
Hanneke: “Na mijn HAVO ben ik een agrarische opleiding gaan volgen in Dronten. Ik heb gekozen voor de richting verbrede landbouw, de opleiding Management Landelijk Gebied. Agrarische bedrijven met nevenfuncties als streekeigen producten of een minicamping waren toen nog vrij nieuw. Ik vond die combinatie tussen bedrijfskunde, ondernemerschap en landbouw en de ontwikkeling naar een toekomst met perspectief erg interessant. Vandaag de dag zie je heel veel bedrijven die nevenfuncties hebben. Nadat ik die opleiding had afgerond heb ik mijn cv op internet gezet en werd ik door Van Ameyde benaderd met de vraag of ik rentmeester wilde worden. Dat was in 2007 of 2008, net voor de financiële crisis. Er lag toen nog een enorme grondverwervingsopgave voor de ecologische hoofdstructuur, tegenwoordig het Natuurnetwerk Nederland. Ik kende ‘de rentmeester’ alleen als beheerder van landgoederen maar wist niet wat het verder inhield. Al na het eerste gesprek ben ik heel enthousiast geworden en wist ik: dit past wel bij mij, laten we dit maar doen!”

Wat is je functie binnen Van Ameyde Waarderingen?
Hanneke: “Ik ben rentmeester en taxateur.” Mijn opdrachtgevers zijn voornamelijk overheden. We werken hier zo dat iemand die zijn eigen agenda met opdrachten kan vullen, een beroep kan doen op een junior rentmeester voor ondersteuning. Dit leidt meteen tot een eigen opleiding van die junioren op een manier die wij als bedrijf graag zien. Vervolgens schuiven zij door binnen het bedrijf en ontstaat er ruimte voor nieuwe mensen.“

Wat is het precies dat je aantrekt in de rentmeesterij?
Hanneke: “In mijn vak zit ik regelmatig met grondeigenaren aan tafel en kom je op allerlei locaties. Dat vind ik al heel boeiend. Persoonlijk vind ik bestuursrechtelijke schadevergoedingen een interessant aspect. In een betrekkelijk korte tijd moet ik me een beeld kunnen vormen van een object, het gebruik, de bedrijfsvoering, de markt en schadecomponenten die ontstaan. Vooraf doe ik research, achteraf het denkwerk en dan breng ik hierover advies uit aan mijn opdrachtgever. Vervolgens ga ik verder met de eigenaar of zijn adviseur in gesprek en probeer je toe te werken naar overeenstemming. Om hierin succesvol te kunnen zijn moet je in staat zijn om het vertrouwen te krijgen.”

Van de rentmeesterij stappen we even over op de sport: sport je zelf?
Hanneke: “Ik rijd paard en doe dressuur. Voorheen heb ik ook gesprongen.” Met een brede glimlach: “Als je jong bent vind je dat stoer. En dat is het ook. Ik heb ervaren hoe cool het is als het goed gaat, maar ook hoe rot het is als je paard weigert of alleen maar noodsprongen maakt en het níet gaat zoals je wilt. Als ruiter moet je dominanter zijn dan je paard alleen dan kan je de leiding nemen. Dat werkt in de natuur ook zo. De paardensport dwingt je ertoe om realistische doelen te stellen, je bent afhankelijk van je paard en van het oordeel van jury. Ik rij dressuur en probeer vier keer in de week te trainen. Ik rij ook regelmatig wedstrijden. Dat gaat heel aardig. Het is inderdaad intensief maar het is ook het allermooiste dat er is. Voor andere sporten heb ik dus ook geen tijd. Vroeger gingen we wel vaak voetballen met de buurkinderen. Mijn broer vroeg me dan altijd mee en zette me op doel. Ja, dat is al even geleden…”

Ben je competitief?
Hanneke knikt enthousiast: “Jazeker maar in de paardensport heeft het niet zoveel zin om je te focussen op je tegenstander. Tijdens de wedstrijd probeer je eruit te halen wat er op dat moment in zit. Als dat lukt moet je daarmee tevreden zijn. In teamsporten en andere individuele sporten heb je veel meer in eigen hand, is de strijd directer en daardoor ook veel competitiever. In mijn werk bij Van Ameyde als rentmeester zie ik competitief zijn niet als een kernkwaliteit. Ik heb ik een brede kennis nodig en moet beschikken over een scala aan vaardigheden. In het onderhandelen kan ik het competitieve element een beetje kwijt kan, maar dat is niet te vergelijken met de sport.“

Wat zou jouw ideale positie zijn binnen het elftal van de Oranje dames wanneer je dit relateert aan je werk?
Hanneke begint te lachen: “Ik ben in ieder geval iemand die graag de controle houdt”. Daarbij ben ik wel een teamplayer. Ik loop in mijn werk niet op de troepen vooruit als een spits maar zie mezelf meer als een middenvelder, de schakel tussen de opbouw en het front.”

Even tussendoor: Gaan de Nederlandse mannen het bij het EK2020 net zo goed doen als de dames tijdens het WK?
Hanneke: “Oranje heeft afgelopen jaar goed gepresteerd in de Nations League. Je zou verwachten dat het Nederlands Elftal er beter voor staat dan vier jaar geleden toen we eerst het EK en vervolgens het WK misliepen. Ik denk dat Oranje zich wel weet te kwalificeren voor het EK 2020. Uiteraard hoop ik dat ze net zo ver komen als de Oranje leeuwinnen maar ik denk het niet. Het is een goed elftal maar ik denk dat we nog niet opgewassen zijn tegen de favorieten. Het huidige elftal is nog groeiende en moet nog verbeteren. Ik zet in op een finaleplek op het WK 2022.”

Net als het voetbal lijkt de rentmeesterij een nogal conservatieve mannenwereld te zijn. Hoe kijk jij daar tegenaan?
Hanneke fronst en denkt kort na: “Euhm, ik denk dat dat vrij sterk aan het veranderen is. Twaalf jaar geleden, toen ik begon, was dat nog wel meer zo maar nu is dat anders. Het kan zijn dat het me minder opvalt omdat ik al een tijd in deze wereld werk en mogelijk ook anders benaderd wordt dan in mijn beginjaren. Het zou niet zo moeten zijn, maar voor mij als vrouw is het werken in deze wereld wel anders dan voor mijn mannelijke collega’s. Waaruit dat blijkt?” Hanneke moet even lachen voordat ze verder gaat: “Bij een enkeling merk je heel goed dat ze binnen hun werk enkel en alleen met mannen te maken hebben. Als ze dan tegenover een vrouw aan tafel zitten worden er daarover wel eens dingen gezegd die waarschijnlijk onbedoeld wat denigrerend of seksistisch zijn. Dat maak je mee maar ik kan er goed mee omgaan. Wat je wilt is dat je beoordeeld wordt op de inhoud en de kwaliteit van je werk.”

Heeft het soms ook voordelen dat je vrouw bent?
Hanneke: “De wereld van de rentmeesterij is niet groot, dus als vrouw val je op en dat zie ik als een voordeel. Het grappige is dat juist vrouwelijke gesprekpartners zich positief uitspreken over het feit dat je in de rentmeesterij werkzaam bent. Mannen reageren verschillend, maar meestal beginnen ze er niet over.”

Hoe ervaar je dit als je met bijvoorbeeld boeren of andere grondeigenaren buiten aan het werk bent?
Hanneke: “Het omgaan met mensen en goed kunnen inschatten van mensen is zeker één van de belangrijkste kwaliteiten die je in dit werk nodig hebt: wanneer probeert een grondeigenaar je uit, wanneer zit ‘ie in zijn emotie? Soms moet je duidelijke grenzen aangeven en soms moet je juist mee laveren.” Hanneke laat een korte stilte vallen: “Of het dan veel uitmaakt of je man of vrouw bent, uiteindelijk gaat het erom dat je opdracht tot een goed einde weet te brengen. In de eerste minuten van een gesprek kan je al met een paar opmerkingen laten blijken dat je een gelijkwaardige gesprekspartner bent. Meestal merk je er dus niets van maar soms wordt er een opmerking gemaakt die onacceptabel is. Daar heb je toch mee te maken. Ik kan er gelukkig boven staan en reageer op een passende maar professionele manier.”

Wat zijn je ambities binnen Van Ameyde of, breder, binnen je vakgebied?
Hanneke met een gulle lach: “Of ik na twaalf jaar niet eens wil vertrekken? Nee. Ik vind het hier nog steeds super leuk en leer elke dag nog bij. Na de overname van Noorderstaete zijn we flink gegroeid en heb ik er erg veel leuke collega’s bijgekregen. Dat was een hele goeie zet. Mijn ambitie is vooral om nog beter te worden in wat ik nu doe. Ik wil mijn eigen opdrachtenportefeuille verder uitbreiden en verdiep me graag in bijzondere vraagstukken. Ik zou graag eens door een advocaat gevraagd worden om een opdrachtgever bij te staan in een onteigeningszaak, dat zijn erg leuke klussen. Ook advisering over schadeloosstellingen en planschade doe ik graag, vooral als het wat complexere zaken betreft waarbij verschillende schadesoorten bij elkaar komen.”

Wat is je advies voor alle jongeren die nog studie- en beroepskeuzes moeten maken, zou je de rentmeesterij aanraden?
Hanneke: “Jazeker! Voorwaarde is dat je het zelf ook graag wilt want alleen dan kun je iets bereiken. Het is een leuke baan en een complexe baan. De rentmeesterij biedt in ieder geval een leuke combinatie van het buiten in het veld zijn, met mensen omgaan en kantoorwerk. Die afwisseling vind je niet zo gauw in een ander baan. Ik zou dit vak dus zeker aan schoolverlaters en werkzoekenden aanraden.”

Tot slot: Op 1 juni stond er een interview in Trouw met de Vlaamse filosofe Griet Vandermassen, auteur van onder meer ‘Darwin en Dames’ . Zij neemt stelling tegen het idee dat de genderkloof in bijvoorbeeld de toppen van het bedrijfsleven discriminerend of onderdrukkend zijn.” Mannen en vrouwen zijn biologisch gezien volstrekt anders. Vrouwen moeten gelijke kansen hebben maar vrouwenquota zijn een slecht idee. Wat is jouw mening hierover?
Hanneke, vol overtuiging: “Daar ben ik het helemaal mee eens. Deze discussie hoor ik trouwens ook vaak op Radio 1. Vrouwen en mannen moeten gelijke kansen krijgen, maar ik weet ook dat er sectoren zijn waar vrouwen minder in geïnteresseerd zijn. Je moet niet proberen om daar vrouwen in de top te krijgen terwijl ze misschien liever iets anders doen. In sectoren waar de verhouding tussen mannen en vrouwen redelijk gelijk is vind ik dat dat ook afgespiegeld mag worden in de directie of het management. Het naar voren schuiven van vrouwen omdat ze vrouw of mannen omdat ze man zijn vind ik een verkeerde ontwikkeling. Bedrijven zouden er zelf meer aan kunnen doen om vrouwen in de top te krijgen door over en weer bespreekbaar te maken wat zij van elkaar verwachten en waardoor het voor vrouwen wél aantrekkelijk is die uitdaging aan te gaan. Over het algemeen plaatsen vrouwen zich minder makkelijk op de voorgrond dan mannen dat doen. Mannen zijn van nature dominanter en komen daardoor vaak eerder in de gelegenheid om een hoge functie te bekleden dan een vrouw. Die structuren zijn door de eeuwen heen ontstaan en het is tijd om die te doorbreken, maar wel op een goede en natuurlijke manier.”

Ter afsluiting van deze zes interviews doen we een mini-competitie ‘ balletje hooghouden’ met als inzet het boek ‘Dames voor Darwin’ van Griet Vandermassen. Hanneke kwam op vijf keer, wat betekent dat collega Isabell Helder met zes maal hoog houden de winnares is. Van harte!

Interview en foto’s door Eric Veltink 
www.ericveltink.com

Quote

Het is tijd om de eeuwenoude man-vrouw-structuren te doorbreken, maar wel op een goede en natuurlijke manier

Hanneke Schroten

Share This